ครั้นเราก็เรียนจบกันมาหลายปีดีดัก เพื่อนๆ รุ่นเดียวกันก็ได้ดิบได้ดีได้ผุดได้เกิดกันไปหลายคนแล้ว
ทุกๆ ปีก็จะไปงานรับปริญญาให้ได้อยู่แล้ว ซึ่งต่างคนก็อาจจะไปด้วยต่างสาเหตกันไป บางคนมีเพื่อนมีน้องเพิ่งจบ น้องก็มีทั้งน้องกลุ่ม น้องคอมเป น้องที่เป็นกิ๊กเก่า เค้าชวนไปก็ไปกัน
แต่ครั้นเราเริ่มจบมาแล้วหลายปีเข้า คนรู้จักเราก็เริ่มน้อยลง น้องรุ่นนี้ก็ยังเป็นรุ่นสุดท้ายที่พอจะทันเห็นหน้ากันบ้าง ประมาณว่าตอนผมปี 4 พวกมันอยู่ปี 1 ความสนิทก็น้อยไปตามลำดับ เทียบไม่ได้กับรุ่นน้องที่รุ่นติดๆ กัน เพื่อนบางคนก็เริ่มจะพิจารณาตัวเองว่าแก่เกินจะหาข้ออ้างดีๆ ไปเหยียบท่าพระจันทร์ซะแล้ว
แต่ผมก็ยังมีเพื่อนอีกคนที่เรียนมาพร้อมๆกันที่เพิ่งจะจบ เค้าคงรักสถาบันแห่งนี้มาก เพราะธรรมศาสตร์สอนให้เรารักประชาชน (เกี่ยวกันตรงไหนไม่รู้ เห็นเค้าชอบพูดกัน)
เพื่อนผมคนนี้ตอนเรียนอาจจะไม่ทำตัว hi-profile เท่าไหร่ ชีวิตอาจจะดูลึกลับในสายตาบางคน แต่เพื่อนคนนี้มีความสำคัญและเป็นที่เคารพของผมคนนึงเลยละ
